عنوان : ۶ راهبرد ساده برای پیاده سازی تدریس مشترک در کلاس درس
۱- یک نفر تدریس، یک نفر حمایت
One Teach, One Assist
۲- یک نفر تدریس، یک نفر مشاهده
One Teach, One Observe
۳-تدریس ایستگاهی
Station Teaching
۴- تدریس موازی
Parallel Teaching
۵- تدریس گروهی
Team Teaching
۶- تدریس جایگزین
Alternative Teaching
تــــــــــــدریـــــس مشـــــترک (Co-teaching):
بهعـنوان پاســـخی بـــــه ضــــرورت فـــــزاینده به آموزش فـراگیر و توجه به شایستگی ها و نیــــاز هـــای متـــنـــوع دانــــــشآمــــوزان در کلاسهای مدرن شکل گرفت.
ریــشههای این ایده به دهـــــــههای ۱۹۶۰ و۱۹۷۰ بازمـــــیگـــــردد، بهویـــــژه در جــــریــان جــــنبشهای حــــقوق مــــدنی و تلاش برای برقراری عدالت آموزشی در آمریکا. یکی از عــوامل اصلی شکلگیری تدریس مشــترک، تــصویب قوانین کلــیدی مانند قانون آموزش افراد دارای نـاتوانی یا نـیازهای ویژه (IDEA) در سال ۱۹۷۵ بود.
این قـــانون مــــدارس را مـــــلزم کـــــرد کـــه آمــوزش رایگان و مناسـب (FAPE) را در محــــیطی با کمــــترین محـــدودیت (LRE) برای دانـــشآمـــوزان دارای ناتوانی فراهم کنند.
ایـــــن تغیــیر قانــــونـــــی نـــــیازمند ادغـــــــام دانشآموزان دارای ناتوانی درکلاسهای عمومی بود و بههمیندلیل،رویـکردهایی مبتنی برتدریس مشارکتی برای پاسخ به نیازهـای یادگیری همیـــــن دانش آموزان یعنی دانش آموزان با نیاز های ویژه،مثل اوتیسم، ADHD ، اختلالات یادگیری و … شکل گرفت.
مارلـــین فرند (Marilyn Friend) و لیـن کـــوک (Lynne Cook) به عــنوان نظریه پردازان اصلی این مفهوم و متخصصان، آموزش ویژه(ED)شش مدل اصلی برای تدریس مشارکتی را در تحقیقات خـــود مطرح کردهاند.
این مـــدلها بـــهعـــنوان چــارچوبی برای اجرای تدریس مشــــــترک در محیطهای آموزشی مورد استفاده قرار میگیرند.